MIT Haalbaarheid — Mkb-Voorbeelden + Casussen

Een MIT Haalbaarheidsproject is een gesubsidieerd onderzoek waarin je de sterke en zwakke punten, kansen en risico's van een innovatie in kaart brengt. De subsidie vergoedt maximaal 40% van de kosten tot €20.000 (bij experimentele ontwikkeling 35%). Je kunt de subsidie inzetten voor uren van jezelf en personeel, materiaal, apparatuur en externe deskundigen. De regeling is gekoppeld aan de topsectoren: High Tech & ICT, Logistiek, Agri & Food, Chemie, Creatieve Industrie, Energy & Biobased, Life Sciences & Health, Tuinbouw & Uitgangsmaterialen en Water & Maritiem.

Mkb'ers passen MIT Haalbaarheid toe in zeer uiteenlopende branches. Een agrofood-ondernemer kan onderzoeken of een slimme sensor voor bodemvocht technisch werkt en rendabel is. Een hightech-startup test de haalbaarheid van een nieuwe robotarm voor fijnmechanische assemblage. Een chemisch bedrijf brengt in kaart of een biobased grondstof voor verpakkingen economisch schaalbaar is. En een creatief bureau onderzoekt of een AR-platform voor virtual showrooms haalbaar en betaalbaar is voor klanten. Elk voorbeeld heeft gemeen dat je het innovatierisico verkleint vóór je investeert in volledige ontwikkeling.

**High Tech & ICT**: een embedded-systems-ontwikkelaar wilde weten of een edge-AI-module voor slimme cameras onder de €500 kon blijven. De haalbaarheidsstudie wees uit dat batch-productie én nieuwe chip-architectuur nodig waren.

**Agri & Food**: een glastuinbouwer onderzocht of verticale farming-modules met LED-verlichting rendabel zijn bij paprika. De studie toonde aan dat een investering van €80.000 pas na vier jaar terugverdiend zou zijn, waarna de ondernemer besloot het project uit te stellen.

**Energy & Biobased**: een mkb-recycler testte de haalbaarheid van pyrolyse voor kunststofafval. De economische analyse liet zien dat alleen bij partijen boven 10 ton per maand een positieve businesscase ontstond.

**Life Sciences & Health**: een medtech-startup onderzocht of een draagbare ECG-monitor met cloud-analytics aan MDR-normen kon voldoen binnen budget. De haalbaarheidsstudie bracht knelpunten in certificering en databescherming in beeld, wat leidde tot een aangepast ontwikkeltraject.

Je mag kosten declareren voor personeelsuren, materiaal en grondstoffen, afschrijving of huur van apparatuur, advies van kennisinstellingen of gespecialiseerde bureaus, en reiskosten (alleen voor projectgerelateerde bezoeken aan partners of testlocaties). Niet subsidiabel zijn kosten voor het voldoen aan wettelijke eisen (zoals CE-markering of voedselveiligheidscertificaten), algemene bedrijfsvoering, exploitatie en kosten die je al hebt gemaakt vóór de aanvraagdatum. Let op: als je experimentele ontwikkeling combineert met haalbaarheidsonderzoek, geldt voor dat deel 35% in plaats van 40%.

1. **Definieer een heldere innovatie**: beschrijf concreet wát nieuw is en voor welke topsector(en) het relevant is.

2. **Formuleer meetbare vragen**: bijvoorbeeld "Kan het prototype binnen €X geproduceerd worden?" of "Is de terugverdientijd korter dan Y jaar?".

3. **Betrek externe kennis**: werk samen met een kennisinstelling of gespecialiseerd adviesbureau om technische of marktrisico's scherp te krijgen.

4. **Plan realistische mijlpalen**: provincies en RVO waarderen een gefaseerde aanpak met go/no-go-momenten.

5. **Check Bibob-eisen**: MIT-aanvragen kennen een Bibob-toets; zorg dat je financiële en juridische zaken op orde zijn.

6. **Gebruik het verplichte format**: elk regio heeft een eigen Model Projectplan MIT Haalbaarheidsprojecten 2026; download die template bij de provincie of via de MIT-detailpagina.